Vorig jaar bezocht ik de redactie van de communistische Franse krant l’Humanité, in Saint Dennis. Een imposant maar koud gebouw ontwierp door de Braziliaanse architect Oscar Niemeyer. Nadat ik alle etages zag, nodigde me de gids uit om in de kantine te lunchen.
Een kale kantine, op z’n Niemeyers. Het was bijna leeg. Er hingen een man of drie in de bar. Éen uur ’s middags even een wijntje voor de lunch aan het zopen. De gastheer vroeg aan de chefkok wat het menu van de dag was. Vervolgens bestelde hij een witte wijn voor zichzelf.
Voordat ik tijd had om iets te bestellen, wees een journalist naar de man achter de bar aan en vol enthousiasme (een misschien flinke trek) zei:
- Vandaag kookt hij voor ons iets heel bijzonder en typisch Frans. Wat wij straks gaan eten kan niet anders dan dat zijn.
- Wat gaan we eten? - vroeg ik.
- Aardappel met zuurkool en worst, dat heb je nog nooit gegeten hè?
- Nee, dat heb ik nog nooit in Frankrijk gegeten, antwoordde ik.
Ik denk dat ik mijn wereldje moet uitbreiden…
Que coincidência, batateira. Talvez dê um pulinho em Elzas em março.
Mas coincidência mesmo é encontrar aardappel met zuurkool lá. Ah isso eu não quero comer lá, nao!
Ja zuurkool met worst is internationaler dan je op het eerste gezicht denkt. De Hollandse variant is wél heel anders dan die uit de Elzas vind ik. En bijden zijn erg lekker. Zeker als het buiten koud is.
Haha, had inderdaad niet gedacht dat het ook over de grens gegeten wordt…