Normaal gesproken, als je buitenlander bent en in Nederland wil wonen, heb je een verblijfsvergunning nodig. Die van mij is tot oktober dit jaar geldig. Daarna, als ik hier wil verblijven, heb ik twee opties: verlengen van het visum of aanvragen van de naturalisatie.
De verlenging van het verblijfsdocument kost eindeloos stress, tijd en geld. Als ik een Nederlands paspoort heb, moet ik één keer het bureaucratische proces door en dan ben ik er vanaf.
In theorie kan ik de naturalisatie aanvragen. Ik hoef ook geen afstand te doen van mijn huidige nationaliteit. Mijn geval is een uitzondering omdat ik met een Nederlander getrouwd ben. Je kan je naturalisatie aanvragen als je meer dan drie jaar met een Nederlander samenwoont. Deze informatie staat op de website van IND, de Immigratie en Naturalisatiedienst van het Ministerie van Justitie.
Is het in de praktijk zo simpel? Ik ging naar de gemeente Amsterdam om dit te checken.
Gemeente
Een ambtenaar vroeg één voor één, al mijn documenten. Alle papieren waren in orde, behalve mijn inburgeringscertificaat. Daar staat dat ik de Maatschappij Orientatie (MO) toets niet gehaald heb.
“Ja, dat klopt, ik heb het MO-examen niet gedaan”, zei ik tegen de man. “Toen ik de inburgeringscursus volgde (in 2005), was ik niet verplicht om het vak Maatschappij Orientatie te doen omdat ik werkte”.
“In januari 2007 is de wet veranderd en als u minder dan 80% van het MO-examen heeft gehaald, dan kunt u geen Nederlander worden”, zei de ambtenaar, maar dan in ambtelijke taal. Volgens deze man moet ik een MO-toets bij de school waar ik de inburgeringscursus volgde aanvragen.
Het MO-toets verhaal
“Ik maak de MO-toets en dan ben ik klaar”, dacht ik. Dezelfde middag belde ik naar het ROC. Ik kreeg een behulpzame vrouw aan de lijn. Ik legde uit dat ik de MO-toets wil doen. Ze gaf me een frustrerend antwoord:
“U kunt de MO-toets niet doen want u heeft uw inburgeringscursus gedaan tijdens de vorige inburgeringswet.”
“Stel u voor dat ik mijn naturalisatie wil aanvragen. Wat moet ik dan doen?” vroeg ik.
“Tja, ik weet dat het heel vervelend is, u heeft al de inburgeringscursus gedaan, maar u moet volgens de nieuwe wet het inburgeringsexamen of de korte vrijstellingstoets doen”, antwoordde ze.
Op inburgeren.nl keek ik hoe beide examens er uit zien.
Het inburgeringsexamen bestaat uit vier verschillende examens. Je moet alle taal vaardigheden op niveau A2 hebben gehaald. De korte vrijstellingstoets bestaat uit circa 30 vragen. Het taalniveau is B1, hoger dan dat van het inburgeringsexamen.
Maar het inburgeringsexamen kost 230 euro en de korte vrijstellingstoets slechts 81 euro. Voor deze toets moet je in één keer slagen want je mag aan deze eenmaal meedoen. Hoewel je het inburgeringsexamen meerdere keren mag doen, moet je het ook opnieuw betalen.
Moeilijker en spannender dan ik dacht. Bovendien heb ik geen idee hoe lang ik moet wachten totdat ik de toets kan doen of wanneer ik het resultaat zal krijgen.
Van de ambtenaar van de gemeente hoorde ik dat de naturalisatieprocedure van zes maanden tot één jaar kan duren. Het is vanzelfsprekend noodzakelijk om naast deze ook de verblijfsvergunning te verlengen.
De factuur
Behalve de bovenstande bureaucratie, heb ik een heleboel kosten als ik Nederlander wil worden:
Verlengen van het verblijfsdocument : € 188,
(Met geluk) Korte toets geslaagd: € 81,
Nationaliteit aanvragen: € 366,
Totaal: € 635,
Ga ik naar de kassa met al die producten? Nee, ik neem nu louter en alleen de verblijfsvergunning. Daarmee kan ik nog een jaar of vier vooruit.
ps: inmiddels is de inburgeren.nl aangepast. Daar kan je nu de uitleg over vrijstellingen lezen, net als de kosten van de verschillende examens die deel maken van het inburgeringsexamen.
5 comments
Comments feed for this article
15 - 06 - 2008 às 1:36 pm
theo
melhor uma coisa por vez mesmo
15 - 06 - 2008 às 3:23 pm
Bailandesa
Esclarecedor batateira! Estava procurando exatamente mais informações sobre a naturalização.
Bj e boa sorte! Saudades
17 - 06 - 2008 às 10:50 pm
Rafa
Dani, seus textos em português são curtos e em holandês gigantes. Espero que seja apenas pelo fato de eles não utilizarem vogais e isso atrapalhar o pronunciamento exigindo maior utilização de palavras.
um beijo
18 - 06 - 2008 às 4:07 pm
batateira
Porquê, Rafa? Qual seria o motivo de vc não aprovar textos longos em holandês?
beijo,
22 - 10 - 2009 às 10:03 am
kinha costa
Dani, finalmente alguém se admira do meu ato falho ao não pedir antes a minha naturalização. Na verdade nunca pensei que a burocracia seria tão cruel. Eu sendo casada com um holandês há 20 anos, tendo duas filhas pra lá de holandesas, falando a língua e tendo conhecimento da vida na Holanda, graças aos 10 anos aí vividos. Mas não. A burocracia não funciona assim. Qdo. sai da Holanda, há 10 anos, tinha o meu verblijfvernuning definitivo. Não pedi o passaporte por que na época não era legal ter duas nacionalidades – sempre relutei muito em deixar de ser brasileira.
Ao ir pra Africa do Sul, como cidadões corretos, demos baixa na nossa inscrição na cidade de Amsterdam e informamos o nosso novo endereço na A do Sul.
Na Africa do Sul fui roubada e meu verblijfverunning foi junto. Fui pedir outro ao consulado… aí o bicho pegou. Qdo demos baixa da nossa residência no país, a burocracia holandesa simplesmente jogou todos os meus 10 anos ali vividos, no lixo. É como se eu nunca tivesse existido, apesar de ter uma casa e constar meu nome na papelada da casa. Fiquei indignada e resolvida a não quer nunca mais esse passaporte, mas qdo me foi negado o direito de renovar a minha carteira de motorista – suada, chorada, sofrida e cara – holandesa eu fiquei pensando: – Meu Deus, o que será o próximo castido? O que irão me negar depois disso? Por isso resolvi fazer tudo denovonovamente. Mas, você bem sabe que não é fácil. Agora mesmo estive na Holanda e tentei comprar os livros pra me preparar, a informação que tinha era que poderia comprar em qualquer livraria Bruna da vda. Ledo engano, quando realmente consegui tempo pra resolver as minhas coisas pessoais descobri que teria que encomendar e isso levaria 3 dias pra chegar. Eu ia viajar no dia seguinte. Resultado: estou na estaca zero. Já paguei o meu inburgering – 350 paus, mas como você sabe, se não passar tenho que pagar novamente. Portanto tem que ser de uma vez. Agora estou correndo contra o tempo, pois depois que a pessoa paga tem somente 3 meses pra fazer. É fogo, né? Tenho visitado os sites e vendo os simulados, parece fácil, mas essa dúvida e esse medo de perder a grana investida e faz querer ter acesso aos livros.
Se você soube mais sobre o tema me avise.
Não, o nosso cafezinha vai ficar pra outra visita, agora me encontro em Johannesburgo, 32 graus, cuidando da vida e das crias que estão nos exames finais. A perspectiva boa é que em dezembro vamos pra Moçambique. Lindo país de uma gente boa. Mas se você (s) quiser vistar a A do Sul saiba que será muito bem-vinda. A Copa está às portas.
Bj
Kinha