Archive

Posts Tagged ‘Brazilië’

De hoofdstad van Brazilië is…

De NRC-next van 14 mei publiceert een foto van AP met de volgende tekst:

RIO DE JANEIRO: Op het beroemde Ipanemastrand in Rio de Janeiro zijn zeventig met rode verfbekladde uniformjasjes van de Braziliaanse politie opgehangen uit protest tegen het vele geweld in de Braziliaanse hoofdstad. Ze symboliseren de politieagenten die gedood zijn in de staat Rio de Janeiro tussen 2007 en 2009.

Ik heb een vraagje:

Wat is de hoofdstad van Brazilië?

Ga je mee naar Brazilië?

Ja, in 2008 ben ik de reisleidster van Wederzijdsreis naar Brazilië. Voor mij is dit een goede mogelijkheid om Nederlanders in contact te brengen met mijn vaderland, en de Brazilianen die bezig zijn om hun wereld te verbeteren. Ik krijg de kans om projecten te bezoeken waar ik zelf in geloof.

Ik vind dat het geen zin heeft om een land te bezoeken zonder de lokale bevolking te ontmoeten. Ik ben enthousiast over mijn vrijwilligerswerk en de leden van Vereniging Wederzijds vinden dat ik bereid ben om reizen door Brazilië te begeleiden. Dus, ga je mee?

Vervolgens leg ik een beetje het doel van de reis uit.

Beleef Brazilië met Wederzijds
Brazilië is een land vol sociale ongelijkheid. Er woont een kleine groep zonderling rijke mensen in een wijk en in de volgende buurt overleeft de meerderheid met een minimumloon van minder dan 100 euro per maand.

De inheemse bevolking verliest haar land aan grootgrondbezitters die soja en rietsuiker verbouwen. Afrikaanse-Brazilianen moeten in slopenwijken wonen wegens hun “slavenstatus”. Anno 2008 bestaat slavernij in het land dat democratisch lijkt te zijn.

Hoewel de meeste arme Brazilianen geen besef van hun rechten hebben, weet een klein deel van het maatschappij dat ze samen voor hun rechten moeten vechten. Ze zijn bezig om hun omgeving te verbeteren.

Reizen naar Brazilië
Jaarlijks begeleidt de Vereniging Wederzijds mensen die hun solidariteit willen uitdrukken aan deze wereldverbeteraars. Met een (deze keer Braziliaanse) reisgids gaat een groep van 5 tot 10 personen naar het grootste land van Zuid Amerika toe om een aantal sociale projecten met hun bezoek te steunen. Ze leggen contact met Brazilianen en leren hun idealen kennen.

De reis duurt circa drie weken en de reizigers krijgen de gelegenheid om een Brazilië te zien dat niet bij clichés past. Het doel van Wederzijds is Nederlanders bewust te maken van wat nu in Brazilië speelt.

Reizigers kiezen de bestemming
De reisgenoten beslissen samen wat ze in Brazilië willen zien: welk deel van het land en wat voor sociale projecten ze gaan bezoeken. Wederzijds komt met zijn expertise en legt de mogelijkheden uit. Er kunnen o.a. sociale projecten van scholen, mensenrechtenactivisten, vrouwengroepen, vissersbonden, landloze boeren en kunstenaars bezocht worden. Maar de groep van reizigers beslist samen wanneer en waar ze naar toe gaan.

De non-profit vereniging probeert ook een goedkope reis te maken. Daarom logeren en eten de reisgenoten liever bij mensen thuis. De Brazilianen die de deur van hun huis voor Wederzijdsreizigers opendoen, krijgen er natuurlijk een beloning voor.

Voorafgaand aan de reis organiseert Wederzijds drie bijeenkomsten met de groep om contact te leggen en individuele wensen bekend te maken. Ondertussen zorgt de reisbegeleider voor alles wat met de reis te maken heeft: van vliegtickets tot logeeradressen; hij maakt een programmavoorstel en combineert zelfs bezoeken naar sociale projecten met toeristische attracties.

Geschiedenis
Brazilië was al vanaf 1962 indrukwekend voor Jan Glissenaar. Hij werkte toen als freelancer reisverslaggever en schreef in o.a. de Volkskrant. “Van alle arme landen die ik gezien heb, zag ik allereerst in Brazilië mensen die bezig waren om tegen de dictatuur te strijden” zegt Glissenaar, die later Wederzijds oprichtte.

Begin jaren 80 van vorige eeuw stopte Glissenaar zijn werk als journalist. Vrienden en kennissen hebben aan hem toen gevraagd of hij ze naar Brazilië wil begeleiden. Zo is Wederzijds begonnen. Nu reizen de vrijwilligers van Wederzijds naar Brazilië, India, Indonesië en Tanzania.

De volgende reis naar Brazilië vindt plaats wanneer minimaal vijf personen zich melden. Neem contact op met Wederzijds (of via submarina) en meld je snel!

Ik ben van mijn bijgeloof gevallen

07 - 05 - 2008 Comentários desligados

In Brazilië ben ik in een katholiek gezin opgegroeid.

Met mijn moeder ging ik elke zondag naar de mis. Maar als het nodig was, gingen wij ook naar meneer Angelo, een man die “mau olhado” kon uitbannen met zijn speciale gaven en kruiden.

“Slechte ogen”, letterlijk vertaald, betekent dat iemand jaloers op jou is. Dan wordt je daar verdrietig of ziek van.

In ons gezin waren een aantal bijgeloven echt regels voor ons thuis. Mijn broer en ik moesten deze strict volgen. Ik noem hier een paar van de ‘wetten’ van mijn kindertijd:

– Nooit eten voor een spiegel: je mond blijft in de kauwstand staan.

– Nooit douchen na het eten: je gaat gelijk dood!

– Nooit schoenen onderste boven laten ligen: dit brengt ongeluk.

– Nooit bestek op de grond laten vallen: dat brengt ruzie. Als het een vork is, is de ruzie met een man; als het een lepel is, gaat er iets met een vrouw gebeuren.

– Nooit een ster met je wijsvinger aanwijzen: er komt een wrat op je vinger.

– Wil je dat de vervelende gast je huis verlaat? Zet dan een bezem achter de voordeur.

– Wil je dat aardig bezoek snel naar je huis komt? Roep zijn of haar naam drie keer achter de voordeur.

Ik heb geen idee waar al deze bijgeloven vandaan komen. Er waren nog meer van dit soort regels… en verder voedden onze ouders ons uitstekend op.

Submarina wil weten: Bestaat dit soort bijgeloof ook in Nederland?

Radioprogramma over havaianas

In Nederland kosten havaianas 22 euro. In Brazilië kun je die voor slechts 1,50 euro vinden. Wie gebruikt havaianas en wanneer werden ze een internationale mode?
havaianas.jpg
Radio Kassa heeft 30 augustus een goede reportage over deze Braziliaanse teenslippers uitgezonden. Luister hier.

Iedereen maakt geluid

04 - 08 - 2007 Comentários desligados

In het algemeen houden Brazilianen veel van zingen en van muziek maken, ook als wij niet professionele muzikanten zijn.

Op het strand, aan het eind van een feest of op een barbecue is er meestal iemand met een gitaar of een percussie instrument die een beetje geluid met ritme kan maken. Daarna zit iedereen naast hem en iedereen zingt mee.

Het was in ieder geval wat vaak in mijn jeugd in Brazilië gebeurde.

Leia mais…

Ik ben Peninha!

Bijna iedereen die capoeira beoefend, gebruikt een apelido (capoeirabijnaam). Bijna iedereen die een bijnaam heeft, kan een verhaal vertellen waarom hij of zij deze apelido gekregen heeft.

Ik kreeg de mijne op een avond die het heel hard woei. Na de percussieles fietsten Mestre Marreta en ik richting het Leidseplein. Daar moest hij linksaf en ik ging verder door de Marnixstraat. Zoals ik al zei, het woei het ontzettend hard en ik fietste met moeite.

Leia mais…

Ik werd in de capoeira ingewijd!

“Ben je klaar om op de grond te vallen? Heb je een goede levensverzekering?” grapte Mestre Marreta op de dag dat ik in de capoeira gedoopt zou worden.

De doop (batizado in het Portugees) is het moment dat je officieel met capoeira begint. Met andere woorden, de inwijding.

“Dan krijg je toch een stukje corda*?”, smsde mijn vriend.

Dat ook. Maar Biriba, een speler die al lang met capoeira bezig is, kwam Carolien – die ook gedoopt zou worden – en mij tegen en legde ons uit hoe een batizado werkt:

Leia mais…